Obieg wody w przyrodzie to wszystkie wody hydrosfery które są w ciągłym ruchu. Część wody krąży stale miedzy atmosferą, hydrosfera oraz litosferą. Wody Ziemi stanowią jedność.
Krążenie wody w przyrodzie jest cyklem zamkniętym. Cały obieg wody wprawia w ruch energia słoneczna oraz siła grawitacji. Do głównych elementów obiegu wody zaliczamy: opady atmosferyczne, odpływ wód, a także wsiąkanie i parowanie.
Woda dostaje się do atmosfery wskutek parowania z powierzchni oceanów, mórz, jezior, rzek, bagien, lodowców, wilgotnej gleby, a także transpiracji roślin. Źródłem pary wodnej jest też działalność wulkaniczna. W miarę ochładzania się powietrza para wodna w atmosferze przechodzi w stan nasycenia i wówczas następuje kondensacja pary wodnej, czyli tworzą się kropelki wody lub kryształki lodu. W kolejnym etapie spadają one na Ziemię jako opady atmosferyczne. Gdy opady trafiają do zbiorników wodnych następuje ponowne ich parowanie. Jeśli opady spadają na ląd woda może:
Ilość wody znajdującej się w przyrodzie jest niezmienna. Ponadto istnieje pewna równowaga pomiędzy ilością wody, która paruje, a ilością wody opadowej. Nazywamy to bilansem wodnym.
Ilość wody w poszczególnych częściach kuli ziemskiej jest różna. Zależy ona głównie od panującego klimatu.
Z obiegiem wody w przyrodzie wiążą się pojęcia bilans dodatni oraz bilans ujemny.
Z bilansem dodatnim mamy do czynienia wówczas gdy więcej wody przybywa, aniżeli ubywa. Taka sytuacja występuje np. na równiku w Ameryce Południowej w dorzeczu Amazonki, a także w Afryce w dorzeczu Kongo.
Bilans ujemny występuje wówczas gdy więcej wody ubywa, aniżeli przybywa. Takie zjawisko jest widoczne chociażby na Saharze , pustyni Gobi, czy w Australii.